Codzienne funkcjonowanie po przebytej chorobie, urazie lub w trakcie długotrwałego leczenia na prawdę często wymaga dostosowania wielu elementów życia do nowych warunków. Oprócz działań związanych z polepszeniem sprawności fizycznej znaczenie może mieć także powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami a także samodzielnego wykonywania codziennych obowiązków. W tym kontekście pojawia się rehabilitacja społeczna, która obejmuje działania mające na celu wspieranie uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i lokalnym.
Nie tyczy się ona tylko ćwiczeń czy terapii ruchowej, ale także edukacji radzenia sobie ze zmianami, które mogą pojawić się po pogorszeniu stanu zdrowia.
Proces powrotu do większej samodzielności bywa różny dla każdej osoby. W praktyce sporo uzależniony jest od rodzaju problemu zdrowotnego, wieku, aktualnych sposobów oraz wsparcia dostępnego w najbliższym otoczeniu. W pewnych sytuacjach największym wyzwaniem nie jest sama sprawność fizyczna, lecz ograniczenia wynikające z długiej przerwy w pracy, zmiany codziennych przyzwyczajeń lub obawy związane z ponownym wejściem w określone sytuacje społeczne. Dlatego działania rehabilitacyjne mogą obejmować również rozwijanie umiejętności organizacji dnia, korzystania z dostępnych form pomocy a także stopniowego zwiększania aktywności.
Wśród różnych form wsparcia znajdują się też sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą określony zamysł zabiegów, wypoczynek a także możliwość kontaktu z osobami mającymi podobne doświadczenia. Przy wyborze takiej formy pobytu bierze się pod uwagę w głównej mierze zalecenia medyczne, aktualny stan zdrowia oraz zakres wymaganej pomocy. Nie każdy rodzaj terapii będzie bardzo dobry dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze zobowiązanie celu pobytu i możliwości uczestnictwa w proponowanych zajęciach. W sytuacji osób z bardziej złożonymi problemami zdrowotnymi istotne jest uwzględnienie dodatkowych ograniczeń a także indywidualnych wymogów.
Szczególną grupę stanowią osoby po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których funkcjonowanie po zakończonej terapii może wymagać dodatkowej uwagi. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności może przebiegać przeciwnie niż w sytuacji innych schorzeń. Istotne mogą być między innymi obowiązujące wyniki badań, ogólna kondycja organizmu oraz zalecenia lekarzy prowadzących. W takich wypadkach planowanie dalszej rehabilitacji wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb fizycznych, jak i psychicznych, ponieważ długotrwałe leczenie często wpływa na wiele wycinków życia.
Zobacz także: rehabilitacja społeczna.